time-out muna!

ninakaw ko ang pic dito.

semana santa, tamang-tama ang panahon para magpatawad tayo. pero pasensya na, aking Omnipotent Being, hindi ko kayang gawin ito ngayon, HINDI! hindi ngayon, hindi bukas, hindi ko alam kung kelan. utang na loob, tantanan na sana ako ng mga walang-kwentang tao. 

hardsss

hindi na nga ako batang redhorse, ibig sabihin nyan, hindi na ako bata. malaki na ako. nagtitipid na! haha. kaya nabubuhay na lang sa gilbey's at lime at tanduay. yaak. pero masarap naman, mababa na rin ang tolerance ko sa beer e.

walang konek ang larawan sa pagiging lasenggo ko. pero kadalasan lately, pag di ko na kayang uminom, may tagasalo na. haha.

haaatdog

matagal-tagal din akong nawala. at hindi pa ako lubusang nagbabalik sa blogosphere. saglit lang to. sa matagal na panahon ng aking pagkawala, gusto ko lang sabihin na panay na ang kain ko ng hotdog. andami kasing foot-long sa labas ng tambayan ko. kainis. pero ayos naman, nasasanay na ako. :)

bentedos

extraordinary ang araw na ito. una, dahil ngayong araw na 'to ako pinakamaagang nagising magmula nang gumraduate ako ng college. 6:30 ng umaga, gising na ako. naglaro na agad ang utak ko na sinabayan naman ng kanang kamay ko. bahala na kayong mag-isip jan. natigilan din ako agad pagtingin ko sa kalendaryo. 22 pala ngayon! at yun na nga, pangalawa sa dahilan kung bakit extraordinary ang araw na 'to ay dahil eksaktong isang taon na akong single. 

p.s.: hindi ko na po sinali ang mga nagdaang relasyon sa loob ng isang taon na umabot lamang ng utmost dalawang linggo.

SUPRAAAAAAAAHH!

galing dito ang pic.

iba ang laman ng panaginip ko ngayon. hindi makamundong kahayupan, hindi ikaw, hindi ako na hinahabol ng manananggal. SUPRA shoes, ito ang laman ng aking panaginip. hindi ko alam ang magiging itsura ko pag nagsuot ako nito, ang alam ko lang, gusto kong bumili. hmm. watch out!

telebabad

dalawang gabi pa lang tayong babad na babad sa telepono. tatawa, mag-aaway, tapos may magsosorry. pabalik-balik na usapan. may subtle sexual tension totoong pagkakaibigan, ramdam sa bawat salitang binibitawan.

 pero dahil panandalian kang nagself-exile, tatlong gabi akong makakapagpahinga bilang callboy. hanggang sa muli nating pag-uusap. ;)

ka-ek-ekan

     hindi talaga ako mahilig magdala ng bag. kahit nung nasa college pa ako, pumapasok ako ng walang dalang bag --- hindi dahil sa matalino ako (hindi talaga) kundi dahil tamad akong magdala ng bag. bukod sa bag ng aking laptop, clutch bag lang ang kaya kong dalhin, minsan naiiiwan pa kung san-san.

      pero paminsan, pag may lakad at kailangan na talagang magdala ng bag, ginagawa ko naman. at madalas, ito ang mga gamit na laman ng aking bag.

1. Bench Fix, para sa buhok

2. Biogenic Isopropyl Alcohol, baka kasi kung san-san mapadpad ang mga kamay ko

3. Perfumes, para mabango (malamang)

4. Travel toothbrush, para laging ready sa laban

5. Lighter, para sa yosi

6. Shades, oha shades talaga

7. Nichido concealer, para walang eyebags ang effect

8. Camera, baka sakaling may makita akong artista

     mas gusto ko pa rin maglakad nang walang dalang bag. ;)

ANONG PAKI NYO SA LONG HAIR KO?

naglinis ako ng drawer ko sa kwarto kanina. natigilan ako nang makita ko ang pictures ko noong 1st year college pa ako. isa lamang ito sa napakaraming long-hair pics ko. totoo, lampas-balikat ang buhok ko noong 1st year college. siguro nanibago ako sa kultura ng UP, walang rules sa itsura e. kaya tuloy, nagmukha akong taong-gubat. watchathenks? haha.

ngayon gusto ko ulit ang buhok na 'yan. kaso ayaw na ng lahat ang dati kong itsura. napamahal na sila sa mukha ko ngayon. weh! haha

bugarette

isang linggo na akong hindi nakakahithit. achievement yun simula nang matuto akong malulong sa bisyong 'to. pero 3rd year college naman na ako nagsimula kaya keri pa. 

tinanong nga ako sa formspring.me account ko kung gano ako kalakas mag-yosi. ang sagot ko depende. kasi naman, pag nasa bahay, mas gugustuhin ko pa ang magporn movie kesa mag-yosi. kapag umiinom lang, napaparami ako at hindi naman madalas ang inuman ngayon so keri pa rin. at kapag nagdadrama sa pag-ibig, hindi ko na binibilang ang nayoyosi ko. saksi ang bedsheet ko na ginagawa kong ashtray sa mga kadramahang 'yon.

buga lang ng buga!

murahan

sa iskul ko noon, may tambayan ang mga bugarets at posers --- kina ate ling. isa lamang itong maliit na tindahan pero doon madalas tumatambay ang mga nagtatago sa mga mata ng office of the student affairs dahil sa smoking ban. kung hindi man nagyoyosi o tumatagay ang mga tao sa kina ate ling, tiyak tulog sila. 

maynard

elton

ako

pero nung last sem ko na sa skul, biglang may umiksena na sa lugar. mga studyante din -- persyear architecture -- na parang pumasok sa skul para kumuha ng hangin at ipasok ito sa ulo. airhead kung airhead. at ganito sila mag-usap:

arki1: putang-inang shet pare, kulang pa ang tulog ko.

arki2: fuck pare, pareho lang naman tayo. tang-inang draft kasi yon e, shet masyado.

(tapos may barkada pa silang t-bird na sisingit)

arki3: kaya nga mga dude, bat kasi nagshat pa tayo kagabi, 'ta nyo tuloy, inumaga ako sa plates ko. tang-inang-shit naman to o.

all: tang-inang-shetness-fuck-you-dude naman o!

ganyan sila mag-usap. mas marami pa ang mura kaysa sa pandiwa, pang-abay at pang-uri. promise, umiiinit ang ulo ko sa kanila.

gaya-gaya puto-maya

nainggit ako kay siegemalvar, erwinator at petiburges. kaya ngayon, may formspring.me na rin ako. click here. yehey! nasa bandang kanan lang sya ng site na 'to. sasagutin ko ang tanong nyo. oo, pipilitin ko. wala lang pakialamanan sa sagot ko ha? haha

ALTEREGO's birthday!

Mga parekoy at marekoy, isang taon na ang isa kong blog! Kaya naman tuwang-tuwa ako, bigtime! Biruin nyo umabot ako ng isang taon kaka-ingles dun. Potanginangshetness naman o. haha. Bisitahin nyo naman, may handaan doon. :) Kalahating buwan na lang at magcecelebrate din tayo dito. Yehey!

KOR-OHH!-NA-DAL

pumunta ulit ako sa koronadal city kanina. tumambling, nag-cartwheel, at kung anu-ano pa. mahal ko ang koronadal. dito ko unang nadiskubre ang mga hindi ko dapat nadiskubre sa buhay. dito ko unang naranasan ang mga bagay na hindi dapat nararanasan ng isang dies y sais anyos na bata (ehem). at dito, dito ako namulat sa katotohanan. (ang mga linyang ito ay pandagdag lamang sa drama ng blog na 'to.) 

pagkatapos ng limang taon, malaki na ang pinagbago ng koronadal. masaya na ang nightlife. dabest na ang edifices at iba pang establishments (lalo na ang bagong building ng BIR, DepEd at City Hall). may bonggang resorts na. mura lang ang sine; promise, mas mahal pa ang siopao kaysa sa sine. pero isa lang ang hindi nagbabago sa lugar, ang tricycle nila. hindi ko rin alam kung bakit. 

top 13

kapag tinatanong ako kung taga san ako, gensan ang sinasagot ko. kasi naman pag sinabi kong polomolok, marami pang follow-up questions sigurado. nondescript kasi e. home to pineapples ang pinanggalingan ko; nandito kasi ang DOLE Philippines. kahit anong layo ng tingin mo, pinya at pinya lang lahat ang matatanaw mo. 

pero kahit pa pinupulot lang kahit saan ang pinya dito sa amin, never ko itong nagustuhan. never din itong nasali sa top 10 favorite fruits ko, o kahit top 12. ewan ko. hindi ko alam kung bakit. mas masarap pa rin ang durian, apple, at melon. kaya naman kahit anong gawin mong pagpapainggit sa akin, hindi ko kailanman sasabihing 'patikim ng pinya mo!'

bless me father..

nagsimba ako kanina kasama ang buong pamilya. 30 minutes bago ang misa, nasa simbahan na kami. nakakapanibago, hindi ako sanay na tumatambay ng matagal sa simbahan. biglang may lumapit sa akin at nagtanong kung pwede ba daw ako ang magbasa ng second reading kasi daw hindi makakarating ang reader. ok lang naman na magbasa ako (ahem) kaya lang, sinabi ko agad sa babae na hindi ata bagay ang damit ko dahil naka t-shirt lang ako. 'di bale na lang daw, ok naman daw mukha ko (melon)!

nag-umpisa na nga ang misa. tapos na rin ang task ko. at habang nakikinig ako sa homily ng pari, naisip ko... hindi ata pwede na gwapong-gwapo ang pari. mahirap yung ganon diba? nakakadistract yun sa mga nagsisimba, lalo na sa mga sakristan, lay ministers, at readers. hindi na makikinig sa homily at isang oras na tulala ang drama. ganyan ang drama ng katabi ko - ang 1st reader. hay. 

havaianas

bilang patunay na hindi pa ito porn site. 

liban sa gold metallic, tsinelas ko lahat ang nasa picture (at otentik yan lahat). ewan kung bakit nakiuso ako dati sa fever ng havaianas. kung tutuusin e tsinelas lang naman yan ng mga taga-harvest ng kape sa brazil. pinoy kasi ako, gaya-gaya. kasalanan to lahat ni brad pitt. 'di ba? 
ngayon, in good condition pa naman ang lahat ng yan 'nga lang, nabura na ang designs kakagamit. ayos lang, pwede pa rin 'to sa beach at sa tumbang preso. haha. 
hindi na ako bibili ng bago. hingi na lang ako kay korina. :)

hubad na katotohanan

hindi  pa po nagshishift into porn site ang site kong ito. promise, kahit pa gustong-gusto ko ng maging porn site 'to. haha. ganito kasi 'yon, may dalawang nakakahiyang katotohanan akong gustong sabihin sa inyo:

1. ang hawak-hawak kong boxer's (at ang iba pang boxer's at briefs) ay hindi ako ang naglalaba. opo, ngayong nakabalik na ako sa bahay, may tagalaba po uli ako ng aking undies. nakakahiya pero totoo.pero nung nag-aaral pa ako, ako naman po ang naglalaba, unless aksidenteng nasasali ang mga ito sa pinapalaundry ko. :)

2. ang aking kama. sabi ng kapatid kong naabutan akong natutulog, tagalog na daw ako kung magsleeptalk. owkamown! dati english 'yon e. haha. hindi ko alam kung ano ang dahilan ng mga kagaguhang ito. dahil ba sa taga-batangas na panay ang tawag sa akin sa telepono o dahil sa blog na 'to? ewan. at least hindi pa german, diba?

segue

 

san makakabili ng tee na 'to? gusto ko to, gustong-gusto.

feeling ko kasi, sa ilang araw kong patambay-tambay, patumbling-tumbling, pahiga-higa at pa-you-know-na, naisip kong nagiging selfish na ako masyado. hindi ko man lang pinapasa ang mga application letters na piniprint ko. wala, wala akong silbi sa pamilya ko. 

WEH! melon lang yan. ito talaga ang dahilan kung bakit gusto kong bilhin ang tee na 'yan. ;)

yosi no more?

 

for the first time ay isasali ko ang sarili ko picture.

ako yan, 4th year (1st sem), pagkatapos ng psychology class. siguro nga nakakabuwang ang klaseng 'yon kaya medyo baliw ang dating ko sa picture. scripted ang picture at yosi lang ang tanging binili ko -- the rest ay props!

sabi ko sa twitter, 4 years from now, i see my self not smoking anymore. totoo, 'yan ang gusto kong mangyari. sabi ni Dr. Eligio (hindi po sya medical doctor, PhD sya), dapat by 25, wala na akong bisyo lalo na ang yosi. achievement 'yan diba?

MARIA O!

adik ata ang langit at ayaw nang palabasin ang haring araw. gloomy, kumbaga.

sa ganitong mga pagkakataon, gusto kong bumalik sa dati kong kwarto sa boarding house. pambihira, wala kaming paki kahit bumagyo pa sa labas. ang mahalaga, nasa loob kami at masayang-masaya sa panonood ng videos. miss na kita maria ozawa. :(